Het jachtseizoen is weer geopend!

Zoals velen ben ik vandaag nog ingesteld op vakantiemodus. September leek nog een verre toekomst toen de juni-examens erop zaten. Ik weet het niet zeker, maar het lijkt alsof de kalender in mijn slaap stiekem een sprongetje in de verkeerde richting heeft gemaakt. Dertigers denken vaak met weemoed terug aan “de schoonste tijd uit hun leven”. Geen moment gaat voorbij of ze gillen in je oor op een groezelig familiefeest –of een ander totaal ongepast moment- dat je er van moet genieten en ik kan op dit ogenblik alleen maar de wekker vervloeken en mij afvragen wat hen bezielt. Het studentenleven is hard. Om half negen les volgen zou verboden moeten worden, net als het uit het hoofd leren van de vele boeken die ik naar mijn hoofd gesmeten krijg. Alles gloednieuw, het aantal pagina’s verdubbeld, de profs nog een beetje aangebrand –al kan dat natuurlijk ook het gevolg zijn van te felle zomerzon. De vakantie is voorbij getikt en lijkt niets meer dan een vervlogen herinnering. Een koude douche brengt mij met beide benen op de grond. Niet alleen klaar voor een nieuw academiejaar maar ook voor een lange rit op de hormonenkermis. Je hoort het goed, student zijn is meer dan je ingraven in een fort van cursussen en examenstress, het gaat ook om een spel van verleiden en dat is wat vanavond in de stamkroegen opnieuw van start zal gaan. De strebers onder ons veranderen bij het vallen van de avond –wanneer de boeken veilig opgeborgen zijn achter slot en grendel- in ware toogexperts door de feestelijke lokroep. De mannen zullen met het ene oog op het horloge gericht -het andere op een knappe jonge deerne- proberen om de eerste die toehapt mee te tronen naar hun afgeleefde slaapvertrek onder het motto “een nieuw jaar, een nieuwe vlam”. Een klusje dat nog moet geklaard worden voor het ochtenddauw. Uiteraard schuilt onder deze bende sluipschutters ook een koene ridder die onschuldige jongedames probeert te redden van opdringerige handjes. Maar deze charmante exemplaren zijn meestal aan de zeldzame kant. Ik zal mij echter terugtrekken in mijn privévertrekken op een ontiegelijk vroeg uur, met nostalgie terugdenkend aan vakantiebestemmingen, mij schuldig voelend om tijd die ik beter besteed had aan een eerste kennismaking met de syllabussen. Want uiteindelijk zijn het zij die dit jaar mijn grote liefde moeten worden. Ik weet dat ik op datzelfde vroege uur het raam nog even zal openen om het teveel aan alcohol de nacht in te laten waaien. Ik zal dromen van nieuwe avonturen en geslaagde examens terwijl ik uit mijn gammele ijskast ergens achteraan – en tot mijn verbazing niet voorbij de vervaldatum heen- nog een potje fruitsla opdiep. Geconcentreerd zal ik op zoek gaan naar de rode kersen en vanachter mijn gordijnen zien hoe de Antwerpse straten weer langzaam vol beginnen lopen, klaar voor een nieuwe dag. De nachtelijke jungle maakt plaats voor stedelijke ochtenddrukte. Het is dan wel opnieuw september maar mijn god, wat heb ik dit gemist!